FERROL360 | Miércoles 16 de julio de 2025 | 11:15
Hai lugares que, malia estaren a poucos quilómetros da fronteira, permanecen agachados aos ollos do gran público. Póvoa de Lanhoso é un deses espazos que, sen grandes artificios, ofrece todo o que se pode agardar dunha viaxe con sentido: unha historia que fala de soberanía e revoltas, unha paisaxe que se desprega con quietude, unha gastronomía que se herda e unha artesanía que se traballa con dedos pacientes. Agora, esta vila do norte portugués lanza unha proposta clara: abrirse ao visitante galego sen perder o seu acento.
Ao abeiro dun novo programa de promoción turística, centrado no patrimonio, a natureza, a artesanía, a gastronomía e a sustentabilidade, Póvoa de Lanhoso comeza a poñerse en valor cunha oferta que busca a diferenciación. E faino apostando por aquilo que a define: a pedra, o monte, o ouro, o lume e o tempo.
Historia e identidade baixo a pedra
Dende o alto do Monte do Pilar, o Castelo de Lanhoso vixía o territorio cunha presenza que impón. A fortaleza, considerada unha das maiores do país, foi escenario de episodios fundacionais para Portugal. Ao seu carón, o santuario de Nossa Senhora do Pilar engade unha nota de espiritualidade a un espazo xa de por si evocador. Máis abaixo, as rúas da vila gardan o rastro de María da Fonte, a muller que no século XIX encabezou unha revolta popular contra os abusos fiscais e sociais. A súa figura mantén vivo un legado de loita que se reivindica, non como nostalxia, senón como identidade.
A paisaxe como promesa
Pero se hai algo que en Póvoa de Lanhoso fala sen palabras, esa é a paisaxe. Os ríos Ave e Cávado debuxan curvas e beiras que serven de escenario a praias fluviais, parques recreativos e sendeiros que se internan entre penedos e carballeiras. O Carvalho de Calvos, con máis de cinco siglos de vida, é moito máis que unha árbore monumental: é unha ligazón entre xeracións. Subindo ao Monte de São Mamede, a 750 metros de altitude, a vista expón o mapa da rexén en toda a súa complexidade. É doado entón comprender por que este lugar, malia o seu perfil discreto, sempre foi territorio estratéxico.
Tempo de acción, tempo de pausa
Non faltan tampouco espazos para a acción. O Parque Aventura DiverLanhoso, un dos maiores da Península Ibérica, permite practicar tirolina, rafting, escalada ou paseos a cabalo, sempre nun marco natural que respecta e acompaña. E ao final do día, a recompensa é sentar cun prato quente e mirar. Porque aquí a mesa é un lugar sagrado.
Os restaurantes da zona, como O Victor, Panorâmico ou O Galetino, propoñen unha cociña fondamente local, onde destacan pratos como o pica no chão, as papas de sarrabulho, o cabrito asado ou o bacallau con broa. Non son pratos lixeiros, pero son honestos: falan do que se cría e se cultiva, do que se respecta e se celebra. A carne DOP, os produtos da horta e os doces de forno completan unha experiencia que vai máis alá do gusto.
Un oficio que resiste
Póvoa de Lanhoso é tamén terra de ouro. A filigrana portuguesa, esa xoiería feita con fíos finísimos de metal, segue viva grazas ao labor de obradoiros tradicionais nas aldeas de Travassos e Sobradelo da Goma. No Museo do Ouro pódese seguir o fío da historia, dende as ferramentas ata as mans que lle dan forma. Cada peza fala do tempo que require ser feita, e iso, hoxe, é xa unha declaración de principios.
Permanecer para comprender
Para quen decida quedar máis dun día, hai casas de turismo rural con xardíns e pedra vella, como a Casa de Alfena ou o Hotel Rural Maria da Fonte. Tamén hai quintas, apartamentos e aldeas rehabilitadas onde o son é o do vento entre as follas. A vila está ademais a menos de trinta minutos de Braga ou Guimarães, o que permite ampliar o radio de exploración sen perder o centro.
Póvoa de Lanhoso non compite. Propón. Propón unha forma de viaxar lenta, conectada co lugar e afastada das rutas máis saturadas. Para quen vén dende Galicia, é unha oportunidade de reencontro cun Portugal próximo e, ao tempo, sorprendente. Porque o que hai aquí non é soamente un destino: é unha maneira de estar no mundo.