RAÚL SALGADO | Ferrol | Viernes 25 noviembre 2016 | 19:01
A María Fernández Lemos no le «sorprende nada ultimamente» porque «a situación é a que é, levamos meses con moita presión». Sin embargo, la pinza entre PP y PSOE para privarle de su dedicación exclusiva y dejar al gobierno con cuatro marca un antes y un después. La concejala de Urbanismo ha reiterado que hay una «manobra para asfixiar ao goberno» y «á miña persoa».
La edil ha hablado con los medios este viernes y ha admitido que tendrá que «facer unha reflexión» en torno a su continuidad en el gobierno. «Estaba a primeira hora no Concello intentando sacar esta cidade adiante», pero recuerda que tiene «unha familia». Para la no adscrita, «quedou claro que dos 25 concelleiros poucos pensan na cidade e moitos no seu propio beneficio».
Ha señalado que tiene que ver cómo prosigue la situación, «falar coa miña familia e co goberno e facer o mellor para a cidade». Si dejase su acta, tendría que esperar dos años para ejercer su profesión por «incompatibilidade». Podría hacerlo «noutros concellos», pero ha sido en la cabecera de comarca donde lo ha hecho «toda a miña vida»; es su «nicho máis amplo».
Periplo municipal
Sabía a lo que se arriesgaba «cando me presentei ás eleccións», su «aposta», aunque relata que la citada incompatibilidad marcará su actividad si se queda en el consistorio. «Son moitas horas as que adico ao Concello e quito á miña familia, non sei se podería facer as tres cousas», ha sentenciado Lemos.
Preguntada por una hipotética campaña personal de Beatriz Sestayo en su contra, ha replicado que no le «gusta acusar á xente», pero habla de una «agresión contra a miña persoa, non digo de quen». Y se muestra «bastante» sorprendida por la pinza plenaria: «Penso que moitos concelleiros do PP non estaban ao tanto».
No han sido meses sencillos para ella, ya que apunta que pese a no ser «política levo un ano e medio facendo un curso intensivo; sei máis que políticos que levan toda a vida». Ha confesado que «a presión é moita, pasaron moitas cousas; nunca pensei que fose tan duro», pero augura que «a vida dá moitas voltas e pon a cadaquén no seu sitio».